คนหนีคุก เป็นอย่างที่เป็น

แต่เดิม   คนหนีคุก เป็นนักธุรกิจที่อยากจะร่ำรวย  และเรียนรู้ว่า  อำนาจรัฐ เท่านั้นที่จะปูทางไปสู่ความมั่นคั่ง  ที่วาดหวังได้  และยิ่งรู้มากขึ้น เลยพาตัวเองเข้ามาสู่อำนาจรัฐเสียเลย

มาเรียนงานการเมืองสักพัก  คนหนีคุก รุ้มากกว่าคือ   หากตัวเอง  จะควบคุมทั้งหมดได้  ต้องเป็นนายกที่มีสส  ในสังกัด มากกว่าครึ่งในสภา คนหนีคุกจึงตั้งพรรคการเมืองตัวเอง  โดยวิธีลัด  

พอได้อำนาจมาทั้งหมด  คนหนีคุก  ก็โกยทุกอย่างเข้าตัวเอง  ไม่สนหน้าไหน  ใครจะเตือน  จึงจำต้องระเห็จ ออกนอกประเทศ  พร้อม  คดีโกงแผ่นดินติดตัว

การเมืองของ  คนหนีคุก  เป็นแค่เรื่องธุรกิจ เมื่อมาถึง  รธนปี 60 ไม่ได้เอื้อให้  ใช้อำนาจรัฐได้เช่นเดิมแล้ว    พรรค  ของ  คนหนีคุก ก็เลยหมดความหมาย ไม่คุ้มกับจุดลงทุน คนหนีคุกก็เลยจะเปลี่ยนเกม  พร้อมกับล่ม พรรค  ด้วยน้ำมือของตัวเอง

เกมใหม่นี้ คนหนีคุก จะสร้างภาพตัวเองให้น่าสงสาร  หลัง  พรรค  โดนยุบ  คนหนีคุกจะทำตัวเหมือนว่า   หมดแล้ว   เขี้ยวเล็บ   ไม่โกรธ  แค้น  ใคร   ทั้ง  อโหสิ  ขอวางมือ  อยู่อย่างเงียบๆ  

ในใจลึกๆ   คนหนีคุก  ต้องการพา น้องและตัวเองกลับบ้าน ก่อนตาย  การเจรจาในเงื่อนไขที่ยอมได้  คือ  ยอมเสียทรัพย์สินบางส่วนเพื่อชดใช้  คดีที่มีความผิด  แต่โทษอาญา  ต้องละเว้น

คนหนีคุก  ก็มีเท่านี้   คิดถึงแต่ตัวเองเป็นหลัก  ใครที่เชียร์  ให้สู้ตาย  คงผิดหวังกันไป  ก็ให้เข้าใจกันใหม่ว่า  คนหนีคุก ก็คนธรรมดาคนหนึ่งไม่ได้วิเศษวิโสมาจากไหน  ที่ทำมาทั้งหมดแต่แรก  ก็เพื่อตัวเอง  ทั้งสิ้น  จนวินาทีสุดท้าย